Soru: Pek değerli Kevni Hocam, Esselamunaleykümverahmetullahiveberekatühü… Geçen yazınızda okudum, bir olaylar olmuş ancak açıkçası ben pek de bir şey anlayamadım. Anlatmışsınız, anlatmışsınız ama “kamu malı-zimmet suçu nedir?” meselesini anlatmamışsınız. Aydınlanabilir miyiz Sayın Hocam?
el Cevab: Esselamunaleyküm… Vel’hasıl-ı kelam, saygılar, sevgiler; Allah devletimize zeval vermesin.
Evvela…
Yahu ben de bazen yazdıklarımı okuyorum da, bir şey demişim ama ne demişim, zaman zaman tam çözemiyorum. İşte; yaşlılık mı, derinlik mi? Sığ sularda yüzen arkadaşlara okyanus haritası vermişiz gibi oluyor bazen, o da bizim kabahatimiz olsun. Peki kabul, hadi bu sefer konuyu delikanlıca ve içtenlikle masaya yatıralım:
“Zimmet” nedir, “Kamu Malı” kimindir, Süreyya Hoca kamuya mal olmuş mudur?
Efendim, zimmet suçu, devletin memuruna veya sözleşmeli çalışanlarına, “Bunu sen koru!” diye teslim ettiği malın, memur/çalışan tarafından zimmetine geçirilmesidir. Yani memur amcam, devletin malını emanet olarak almışken, “Allah verdi iki göz; hem de gözlüksüz!” mukabilinden “Oo bu bilgisayar da güzelmiş ha!” deyip evine götürürse veya “Bu fotoğraf makinesini ben oğlanın düğününe götüreyim, masraftan yırtarız” derse… işte burada zimmet suçu olur.
Bu suç tabiatıyla kamu görevlileri tarafından işlenir. Yani devletin yetki verdiği kişi, bu yetkiyi kullanarak malı zimmetine geçirirse, işin adı TCK 247 olur. Hem de ağır cezalı; 5 yıldan başlar, 12 yıla kadar yolu vardır. Hele hele bir de suç “nitelikli” hale gelirse yani örgütlü yapılırsa, büyük miktarda olursa, bu işlerden çeşitli kazançlar sağlanmışsa, o zaman artık sabaha kadar “Savcı Bey nasılsınız?” faslı… Hey yavrum hey…
Mevzuumuza Odak:
Devletin malı “yetim malı”dır. Zira sahibi görünmez. Ama her yerdedir. O yüzden en çabuk ona el uzanır, en kolay o çalınır. Çünkü suçlunun içinde şöyle bir ses vardır:
“Zaten herkes çalıyor… bana mı kaldı?”
İşte en büyük günah da budur. Çünkü zimmet suçu sadece hukuki değil, ahlaki bir çöküştür. Hem emanete ihanet, hem millete isyan, hem de kendine yazık etmektir.
Face 2 Face kardeşlerim, Face 2 Face…:
Diyelim ki o memurun çaldığı şeyin adı kamu malıydı, lakin kendisi kamu mağduruydu…
Yani bu kişi, kurumunda yıllarca mobbing yemiş, hak ettiğini alamamış, ezilmiş, itilmiş bir personel ise…
Bir noktada “bari yazıcıyı alayım da çocuk üniversite sınavına çalışsın” diyorsa…
Süreyya Hoca ne der:
“Haklıysan hakkını almaya çalış! Fotoğraf makinesini değil!”
Gelelim Sadede:
Yani özetle; kamu malına el uzatan, milletin cebine el uzatmıştır.
Devletin kalemini aşıran, aslında kendi kaderinin satırlarını karalar.
Ama eve girip sadece zimmetli kartuşları çalan hırsıza da biz Süreyya Kevnî olarak ‘ACABA?’ deriz.
Efendim gözünüzü seveyim…
Devletin malı deniz değil.
Yiyen de domuz değildir.
Yiyen domuzdan da beterdir!!!
